YAZLIK SARAY SİNEMASI YANINDA Kİ MESCİDİN TEPESİNE ÇIKAR HER HAFTA FİLİM SEYREDERDİK. BİZE ATILAN TAŞ YAĞMURUNDAN KENDİMİZİ NASIL KURTARDIK.

Yine bir sinema anımı anlatayım… Kız Lisesi’nin olduğu yerde yazlık Saray Sineması yanında bir mescid vardı. Duvarından tırmanarak kubbesine çıkar oturur her hafta yeni filimleri seyrederdik.

Bir akşam mescidin tepesinde filim seyrediyoruz. Tanıdık tanımadık yaklaşık 30- 40 kişi varız. Doğanlar Mahallesi’nden (çingenelerin oturduğu mahalle) gelen çocuklar da bizimle birlikte flim seyredenler arasında. Bir kişi bu çocuklardan birine vurmuş oradan aşağıya indirmiş. Bizim haberimiz yok, kendimizi filmin heyacanına kaptırmış seyrediyoruz.

Dövülen çocuk Karma Okulu arkasındaki Doğanlar Mahallesi’ne gitmiş, olayı anlatmış. Mahalleden 20-30 kişi toplanmış ellerine taşları almış, gece karanlığında sessizce mescidin yanına yaklaşmışlar. Yukarıda film seyreden bizleri taş yağmuruna tuttular.

Kafasına taş gelenlerin başı yarıldı. Can havliyle hepimiz duvarlardan tutunarak aşağıya indik. Yara bere almadan kurtulduk ve evin yolunu tuttuk. Sinema içerisinde film seyredenler bizim durumumuzu görünce filmi bırakıp bizi seyretmeye başlamışlardı.