GÜNLÜK YÜRÜYÜŞ SONUNDA DİNLENİYORUM
Bu gün yürüşümü Meram belediyesinin yaptırdığı Konya’nın bence en güzel parkı BERLİKA’da oğlum Mustafa’nın yardımıyla Allah kendisinden razı olsun beraber yürüdük.
Gün batımında yoruldum kanepede dinlenirken düşüncelerimi yazmak istedim.
Eylül ayı hüzün ayı hazan mevsiminin başlangıcı, her yerde bir sessizlik var ama parkta oynayan, bisiklete binen, kay kay yapan çocukların cıvıl cıvıl sesleri onları seyretmek bana hüzün değil mutluluk verdi.
Sıcak yaz günlerinin sona ermesi ile tatlı tatlı esen hazan rüzgarlarının sesiyle yemyeşil yaprakların sararıp kuruması, tutunduğu dalı terketmesini seyretmek insana hüzün veriyor ama yapacak bir şey yok.
Allah bize bu tabiat olayı ile çok şey anlatıyor, bilinen bir şey var ki o da hiç bir şeyin süreklilik taşımadığıdır.
Güzelliğin, mutluluğun, canlılığın, sağlığın, gençliğin ve hayatın bir gün son bulacağını ve her insan Allah tarafından takdir edilen ömrü yaşayacaktır.
Ne zaman son bulacağı belli olmayan bu hayat yolculuğunda, kimilerine ışık olursan, kimilerine mutluluk huzur verirsen.
Kimine rehber olursan, sevgi tohumları ekersen sevgisiz gönüllere dost olursan, yaren olursan, dost ve arkadaş olursan bu dünya’da hoş bir seda bırakırsın.
