Öğretmenler gününde her öğrencinin öğretmenleri ile acı tatlı anıları vardır. Bende bu mutlu günde öğretmenlerimle geçen iki anımı sizlerle paylaşarak yaşayan öğretmenlerimize Allah’ın takdir ettiği ömrü sağlıklı, mutlu geçirmelerini diler aramızdan ayrılanlara Allah’tan rahmet diliyorum.
Yıl 1959 Başarakavak köyü ilk okulu 4.sınıfa gidiyoruz öğretmenimiz aynı köyden akrabamız Ereğli İvriz köy enstitüsünden mezun olduktan sonra köyünün çoçuklarını yetiştirmek için köyde öğretmenlik yapan Mehmet Demirtaş’tı.
Eski yıllarda kış günü köyde çok kar yağardı, yine bir pazar günü yaklaşık 50 cm yakın kar yağmıştı.
Başarakavak köyü iki dağın arasına kurulmuş her iki yanında kaymaya müsait tepeler olmasına rağmen Mehmet öğretmenden korktuğumuz için orada kayamazdık.
Çareyi köyden 3- 4 kilometre uzaktaki dağlara gider orada lastik ayakkabıyla kayar (zılardık).
Bir pazar günü karda kaymaya köyün dışına gittik biz kayarken öğretmenimiz Mehmet Demirtaş’ın o karda bizi buldu.
Pazartesi günü tüm kayan öğrencileri tahtanın başına çıkardı eline kalın eşek dayak aldı önce sağ ayağımıza sonra sol ayağımıza çok şiddetli şekilde vurdu ayaklarımız uyuştu yere basamıyor sıramıza sürünerek gidiyorduk.
Yine böyle bir öğretmenler gününde ilk okul öğretmenim Mehmet Demirta’şa telefon ettim.
Beni karda kaydığımız için eşek dayağı ile döven öğretmenim gününüz kutlu gönlünüz mutlu olsun dedim.
Bizim derslerimizde çok çok iyiydi neden döverdin diye sordum.
Oda Baban benim çok yakın arkadaşım ve akrabamdı.
Bana dediki ben çocuklarımı Konya’da sanat okulunda okutmak istiyorum ben okuyamadım sen bunları iyi yetiştir diğer çocuklardan ayrıcalıklı muamele yapma dedi.
Devam etti ben o yıllarda sizi karda kaydığınız için dövmemiştim derslerinize daha çok çalışın diye dövmüştüm dedi.
Ben o zaman dövmeseydim siz köy ilk okulundan mezun olup Sanat okulu imtihanını kazanamazdınız.
Daha sonra İstanbulda okuyup köyümüzün ilk üniversite mezunu elektrik mühendisi olamazdınız dedi.
Kardeşim Osman’la ilk okula birlikte başlamıştık birlikte bitirmiştik. Mehmet öğretmen sizlerle her zaman gurur duyuyorum elektrik mühendisi olarak iş hayatınızda başarılı işler yapıyorsunuz sizlerin bu duruma gelmenizde emeğim olduğu için seviniyor ve mutlu oluyorum dedi.
Babanız 43 yaşında 1965 yılında erken yaşta vefat ettiği için sizlerin Elektrik Mühendisi olup iş hayatına atıldığınızı göremedi Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun dedi.
Diğer anım okuma dersimiz vardı eski 1-2 yıllık gazeteleri yere serer hepimiz aynı anda sesli olarak gazete okurduk.
Bitince tekrar katlar dolaba koyardık.
Her cuma bir gün yukarı camide diğer cuma aşağı camide toplu olarak hep birlikte cuma namazı kılardık.
Bu anlattığım anılarımı 1957-1958 yıllarında yaşamıştık hala hatırlarım.
20 yıl önce ilk okul öğretmeniz Mehmet Demirtaş’ta vefat etti Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun inşallah.
