1987 yılı genel seçimler öncesi Derbent ilçesine gittik.Çil Mehmet’le Kır Bekir yan yana oturuyorlar birisi başladı söze.
Allah razı olsun Turgut Özal’dan kasabamızı ilçe yaptı.
Kır Bekir CHP li, Çil Mehmet’e AP idik her seçimde biri birimizle kavga ederdik.
Jandarma gelir her ikimizi de Konya’ya götürür bir hafta nezarethanede tutardı.
Seçimlerde kavga edip bizi böyle şeylerle uğraştırmayın derler serbest bıkırlardı.
Şimdi her ikimizde Ana Vatan Partisindeyiz ne kavga eder nede bir gürültü çıkaranımız var rahatladık.
Rahmetli Turgut Özal Türkiye’ yi arı peteğine benzetmiş işaretini de iki elin 10 parmağını sıkı sıkıya birleştirmiş herkesi sevdiğinin göstergesi olmuştu.
REFAH partisi baş parmağını dikenleri kendin den kabul ediyor onları seviyordu.
MHP de iki parmağı diken iki parmağı büken kurdu seven kişileri severdi.
DYP ise kır atı şahlandırmak için kendileri biner ama seyslerin binmesini istemezdi.
Çok çalıştı ama başarıya ulaşamadı ama ANAP’ın genel mekezine çeşitli ayak oyunları ile çöktü.
Bizim konuşmamız esnasında anlatan arkadaşlar bolca küfür ederken arada bir biz de kusura bamayın köy yeri köylüyüz alışkanlık diye özür diliyorlar.
Bizi de kravatlı görünce bende mahçup olacak bir şey yok çok güzel anlatıyorsunuz.
Konuşma esnasında sövmek yemeğin tuzu, biberi gibi tatlandırıyor dedim.
Bende sizin dağın arkasına ki Başara kavak köyündenim rahat rahat anlatın deyince bir oh çektiler.
Çok güzel verimli bir toplantıydı.