Siyasette hak edenin hak ettiği yere gelememesi, çalışanın emek verenin emeğinin karşılığını alaması, siyasette tabandan başlayarak, basamakların tek, tek, çıkılması gerektiğini, siyasetin uzun ve meşakkatli bir iş olduğunu bilmeyen kişilerin günümüzde milletvekili olduğu herkes tarafından bilinmekte.
Siyaseti tabanda yaşadığı yerde halkın içinde yapan, kamuoyunda karşılığı olan, topluma mal olmuş kişiler milletvekili adayı yapılması gerekirken, parti genel başkanının iki dudağının arasından çıkan sözle sıralamaya girip seçilen kişiler vatandaşın ne kadar yanında olur?
Eski dönemde bir hafta önce hakim huzurunda ön seçim yapılır listeler oluşturulur genel merkezin büyük illerde bir adet kontenjan hakkı vardı.
Günümüzde olduğu gibi milletvekili adayları partilileri tarafından önden değil genel başkanlar ve onun çok yakınları tarafından arkadan seçilmekte. Arkası küvetli olan güçlü olan kişilerin listede yer alması kolaylaşıyor.
Siyaseti tabandan yaparak milletvekili olmanın çok zor olduğunu gören kişiler vatandaşın ve partililerin angaryası ile uğraşmadan, ahbap çavuş ilişkileri, eş dost, hatırlı ağabeyler, parti büyükleri ve vakıflar, dernekler, cemaatlerin desteği ile buna benzer yöntemler kullanarak seçileceği yere yazılmak son yıllarda olağan daha kolay hale geldi.
Bu yöntemlerle seçilen 30 yılda Konya’dan yaklaşık 70 milletvekilini TBMM gönderdi bu milletvekilleri içinden vatandaşların sevgisini kazanıp Konya siyasi tarihinde unutulmayan siyasetçiler olarak kaç milletvekilinin ismini yazabiliriz.
Konya’da 10 yıl Büyükşehir Belediye başkanlığı yaptıktan sonra TBMM Milletvekil olarak görev yapan kişilere vatandaşlar ayı sevgiyi saygıyı neden gösteremiyorlar diye sormak ve düşünmek gerekir.
Konya siyasi tarihinde unutulmayan siyasilerden, belediye başkanı, il başkanı, milletvekili olarak görev yapmış yaptığı hizmetleri vatandaşlar tarafından unutulmayanlar kalplerine silinmeyecek şekilde kabartma harflerle yazılmış Milletvekili, belediye başkanı, il Başkanı olarak eski dönemler de görev yapmış unutulmaya isimler arasına giren
MUHUDDİN GÜZEL KILIÇ,
MUSTAFA GÜZELKILIÇ,
AHMET HİLMİ NALÇACI,
HAYDAR KOYUNCU,
MUSTA ÖNCEL,
FARUK SÜKAN
BAHRİ DAĞTAŞ
YILMAZ KULLUK
SAİT SİNA YÜCESOY
MUZAFFER DEMİRTAŞ
NURİ YILMAZGİL
ALİ GÜNERİ,
NECMETTİN ERBAKAN,
AHMET ÖKSÜZ
MUSTAFA BEZİRCİ
VEFA TANIR,
MEHMET KEÇECİLER,
unuttuğum kişler hariç onlar gibisi
neden 30 yılda çıkmadı acaba ?
Bu kişiler siyaset yaparken
Siyasetİ HALKA HİZMETİ HAKKA HİZMET kabul ederek boğazından haram lokma geçirmeden tüyü bitmedik yetimin hakkını gözeterek yapıyordu.
Siyasette harcadığı zaman, parasal giderlerin, emeklerinin bu dünyada mutluluk öbür dünyada sevap olarak yazılacağını unutmadan siyaset yaptılar.
Siyaset bir ekip işidir ama ekibindeki kişilerin geçmişinde defosu olmamalı siyasete girerek belirli kişilerle teşviki mesai yaparak kendini sütten çıkmış ak kaşık gibi göstermesine pisliklerini örtmesine asla müsade etmediler.
Politika yaparken İlçelerin, köylerin, yaylaların ve mezraların bu eksikliklerini gidermek, hizmeti götürmek için biri birirleriyle yarış yaptılar. Bu hizmetlerin gittiği yerde yaşayan vatandaşların hizmetler ayağına geldiğini görüp faydalanmaya başladığı zaman yüzlerindeki sevinç ve mutluluklar onlar daha çok çalışmaya hizmet etmeye yönlendirirdi.
Siyaset yaparken kendi işlerinden aileleri ile birlikte birlikte geçireceğimi zamanı hiç bir karşılık bekelemeden tabir yerinde isen siyasetçinin PARASI PUL KARISI DUL derlerdi bua uygun olarak çalıştılar,
Siyasette harcadıkları zamanı başka yerlerde harcasaydık kendimize şu kadar ekonomik gelir sağlardık hesabını hiç yapmadılar.
Bu ekonomik kayıplarını siyaseti ön plana çıkartarak kendi kazanç hanelerine yazacak akçeli ve parasal işlerin içinde hiç olmadılar.
Siyaseti bir meslek gibi amaç edinmediler devletle millet arasında araç olarak kullandılar, zamanı gelincede bırakılacağını bilerek hoş bir seda bırakacak şekilde yapmaya çalıştılar.
Dere geçilinceye kadar, siyaset yapacağım diyerek haksızlık yapanları devletin malına , tüyü bitmedik yetimin hakkını yemek için el uzatmış kişilerle hiç siyaset yapmadılar, yapmak isteyenlerde fırsat vermediler.
Siyaseti bir meslek gibi amaç edinmediler devletle millet arasında araç olarak kullandık, zamanı gelincede bırakılacağını bilerek hoş bir seda bırakacak şekilde yapmaya çalıştık.
Siyaset yaparken makam ve mevki peşinde olmadılar her görevi Allah takdir ederse olacağını düşünerek bulunduğu yerde üstlendiği görev içerisinde hakkını vererek yapmaya çalıştılar.
Siyasette hizmet için verdikleri emek ve zaman çok önemli bazı siyasetçiler bir yerlere gelmek için başkalarının omuzuna basarak ayağından çekerek çelme takarak bir yerler gelmiş olabilirler.
Bu tür siyasetçilerin keseri hep kendine ve çevresine yontarak iş yaptıklarını halk en kısa süre içerisinde hemen görür öğrenir.
Bu tür politikacıların siyaset tarihinde ve halk arasında yaptığı hizmetleride ve ismi de unutulmaya mahkumdur.
Eski siyasetçiler hangi partiden olursa olsun biri birine hakaret etmediler aşağıdaki söze uygun davranırlardı.
TÜKÜRECEĞİN YÜZDE, ÖPECEĞİN KADAR YER BIRAK
GÜN GELİR O TÜKÜRDÜĞÜN YÜZÜ ÖPMEK ZORUNDA KALABİLİRSİN.