1959- 1960 yılı Sanat Okulu birinci sınıfına gidiyoruz. Hüseyin Eniştenin evinde kiracı olarak oturuyoruz. Teyzem ve Hüseyin enişte Fatma ablamı büyük oğlu Mustafa’ya (Şef’e) istiyorlar. Kız evi naz evi derler, babam ve annem acele etmiyorlar. 1961 yılının ilk başlarında uygun gördüler nişanları yapıldı. 1961 yılının sonuna doğru düğünleri oldu. Fatma ablamı Başarakavak köyünden bir pazar günü 30 cm kar içerisinde otobüsle gelin almaya birlikte gittik.
Osman’la ben annemi, babamı ve kardeşlerimizi gördük hasret giderdik. Aynı gelin otobüsü ile tekrar Konya’ya döndük. Hem oğlan evi gibi kız almaya, hem de kız evi gibi gelinle birlikte Konya’ya geldik. Gelmesek pazartesi günü başlayacak okulumuza yetiştirecek vasıta yoktu.
Fatma ablamın odası bizim bodrum kattaki odamızın üstündeydi. Hüseyin eniştem, teyzem, üç erkek çocukları, Mustafa eniştem (Şef) ve ablam ile hep birlikte üst katta oturuyorlardı.
Fatma ablam çok zaman biz okulda iken akşam yemeğimizi hazırlar, evi temizler çamaşırımızı yıkardı. Allah razı olsun, annemin babamın yokluğunu pek hissettirmedi bize.
Pazar günü Zindan Kale’de haftalık pazar kurulurdu. Paramıza göre pişirilecek sebze, yiyecek meyve ne varsa pazardan alırdık.
Yatak ve yorgan çarşafımızın kiri pek belli olmasın diye annemden çarşafın rengini siyaha yakın kumaştan dikmesini isterdik. Ara sıra köye getirdiğimiz zaman yıkanır kaplanırdı.