Babam 13 temmuz 1965 günü 43 yaşında akciğer kanserinden vefat ettiğinde 43 yaşındaydı.

Ben 16 yaşında sanat okulunu yeni bitirmiştim.
Aradan 60 yıl geçti benim için her gün Babalar günü Baba SEVGİSİ ni çok güzel anlatan yazıyı sizlerle paylaşmak istedim.
Baba sevgisi
Bir efsanedir babalar çocukları için bambaşkadır.
Yere düştüğümüzde canımız acıdığı zaman anne diye bağırırız.
Baba kelimesinin anlamı ise düştüğünde Anne diye bağıran çocuk arkasından babasının koşup geleceğini ve onu yerden kaldıracağını bilir daima.
Ona duyduğu güvenle adım atar çok zaman.
Bilir ki başı sıkıştığında babası arka çıkacaktır ona.
Anne her zaman baş tacımız baba ise gönül yoldaşımızdır.
Annemiz duygusallığımız babamız ise mantığımızdır.
Sevginin anlamı bu gün. Babalarımızın günü “Bıyıkları henüz yeni terleyen ya da baba olmanın heyecanını çoktan yaşamış içimizin gülen yüzleri babalarımızın günü.
Onlarla olmanın tadını çıkarabileceğimiz güzel bir gün avantajı belki de.”
Doğumumuzu heyecanla bekleyen, dünyaya gelişimizle birlikte büyük sorumluluklar yüklenen ve bu durumdan hiçbir zaman şikâyet etmeyen;
Aksine bütün çabalarını severek yerine getiren “anımız babalarımızın” günü kutlu olsun.
Bizim için yaptığı tüm fedakârlıklarda tek istekleri bizim mutluluğumuz, bir tek gülüşümüz, hayata karşı zaferlerimiz hiç kuşkusuz.
Hayatta bizi en çok seven iki kişiden biri, babalarımızın gözyaşları çok nadir akar.
Kızını gelin eden ya da oğlunu askere uğurlayan babanın gözlerinde gördüğümüz ıslaklık bizi de duygusal yapar.
Arkamızda vara yoğa ağlayan annelerimizden çok babalarımızın titrek elleri, konuşan bakışları, nemli gözleri kalır ardımızda. Daha çok içleniriz ağlayan bir baba gördüğümüzde.
Vefat eden tüm babalara Allah rahmet eylesin mekanları cennet olsun inşallah.