Öğretmenler gününde ilkokul öğretmenim Mehmet Demirtaş’a telefon ettim. “Bizi pazar günü karda kaydığımız için pazartesi günü eşek dayağıyla döven sevgili öğretmenim, öğretmenler günün kutlu olsun. Allah sağlıklı ve mutlu günlerde tekrar tekrar öğretmeler gününü kutlamayı bir ömür boyu nasip etsin” dedim.
Çok memnun oldu. “Öğrencilerimin beni araması halimi hatırımı sorması bana büyük mutluluk veriyor, unutulmadığımın göstergesi oluyor” dedi.
Pazar günü karda kaydığımız için eşek dayağı ile neden dövdüğünü de bu konuşma sırasında anlattı;
“Okulumuzun en çalışkan öğrencilerinin sen ve kardeşin Osman olduğunu biliyordum.
İlkokulu bitirdikten sonra benim arkadaşım çok sevdiğim rahmetli baban sizi Konya’da Erkek Sanat Okulu’nda okutacağını meslek sahibi yapmak istediğini bana söylemişti. Diğer öğrencilerden ayrıcalık yapmadan, hiç çekinmeden sıkıştır derslerine çok çalışsınlar demişti.
Ben de bunu bildiğim ve sizlerin daha iyi yetişmeniz, başarılı olmanız için elimden geldiği kadar sizi her konuda o günlerin şartlarında iyi yetiştirmek için çalıştım.
Ben sizi o günlerde ders çalışmanız için sıkıştırmasay-dım bazen de dövmeseydim siz Başarakavak Köyünün ilkokulundan mezun olup, Konya’da Erkek Sanat Okulu imtihanını belki kazanamazdınız. Üniversiteyi bitirip Osman’da sende elektrik mühendisi olamazdınız.
Siz Başarakavak köyü ilkokulundan mezun olduktan sonra bir ilki başardınız. Benim emeklerimi boşa çıkartmadınız, ikiniz de elektrik mühendisi oldunuz.
Ayrıca iş hayatınızda da başarıya ulaştığınızı görmek beni mutlu etti sizinle gurur duyuyorum” dedi.