GARİPLER MAHALLESİ’NE (İHSANİYE MAHALLESİ) TAŞINMAMIZ, ÖĞRENCİLİK YILLARIMIZ VE ANILARIM

Mehmet amcanın evinden ayrıldıktan sonra eski ismi Garipler Mahallesi yeni ismi İhsaniye Mahallesi olan ve iş merkezlerinin arasındaki Medaş İşletme Binası’nın olduğu yerde annemin kız kardeşi Elmas Teyze ve eşi Hüseyin Saklan eniştemin evi vardı, onların yanına taşındık.

Dört erkek çocuklar vardı. Mustafa Saklan o yıllarda Sanat Okulu’ndan yeni mezun olmuştu, Tekniker Okulu’na devam ediyordu. Babasının çalıştığı Zirai Donatım Kurumu’nda teknisyen olarak çalışıyordu. Daha sonra Fatma ablamla evlendi, eniştemiz oldu.

Küçük kardeşi Hüseyin, Konya Karma Ortaokulu’na devam ediyordu. Seyit Saklan, ilkokula gidiyordu. İlkokulu tahminim 7 veya 8 yılda bitirdi, hep çift dikişle sınıfı geçerdi. En küçük çocukları Bilal ise ilkokula başlamamıştı. Bilal, İlahiyat Fakültesi’ni bitirdi, hadis profesörü oldu.

4 erkek çocuklu eve Osman ile bende geldik. Yaşları 12 ila 18 arasında değişen altı genç erkek çocuk… Teyzeme yardım edecek hiç kimse yok. Sofraya her gün sekiz veya on kişi oturuyoruz.

Avluya, 3- 4 basamak aşağıya inildikten sonra girilirdi. Kapının hemen solunda küçük bir tuvaleti, içinde taharet bardağı. Tuvalete girecek kişi önce o bardağın dolu olup olmadığını kontrol eder boş ise çeşmeden doldurur öyle girerdi.

Sağ tarafında yine 3 basmakla aşağıya inilen ilk önceleri ahır olarak kullanılan 15 metrekarelik tek penceresi olan bir yer vardı.

Daha sonraki yıllarda yukarıdaki 3 oda teyze çocukları evlendiği için yetmedi. Ahır 1963 yılında mutfağa dönüştürüldü. Burada çok zaman teyzem ne yemek pişirdiyse aynı kaptan, kapış kapış hep birlikte yerdik.  Sulu pilavı yanında soğanla ve bol ekmekle ne de tatlı gelirdi…

Mevsimine göre bir büyük tepsi ile patates, turp, havuç, domates salatası yapardı. Yemeğin yanında değil, arada yemek gibi ekmekle yenirdi.

1962-1963 ders yılında Konya Erkek Sanat Enstitüsü Elektrik bölümüne başladık. 2 yıllık okulu 1963-1964 ders yılında bitirdik. Bu süre içerisinde annem, babam ve kardeşlerim köyde kaldı. Biz Osman’la birlikte Konya’da yalnız kalarak 5 yıl okuduk.

Yaz tatillerinde köye gelir ailemize yardım ederdik. 5 yılllık eğitim süresi içerisinde babam, annem ve kardeşlerimizle birlikte kaldığımız süre toplam 2 yıl civarında idi.