Bu yaştan sonra bizler için huzur ve sükunet dönemi başladı. Küçük şeyleri kendimize üzüntü yapmamalıyız. Hatırlamak isteyeceğimiz güzel anılarımız olduğu gibi, hatırlamak istemediğimiz kötü anlarımız da olacaktır.
Gençlerin düşüncelerine saygı göstermeliyiz ki gençler, çocuklar, torunlar seninle birlikte olmaktan zevk alsınlar. Senin bildiklerini bilmeseler de, yaşadıklarını yaşamasalar da senin yaşına geldikleri zaman senin konumunda olacaklarını aynı duygu ve düşünceleri taşıyacaklarını onlara söylemeliyiz.
Sadece anılarımızla yaşayıp bizim zamanımızda deyimini kullanarak gençlerle, çocuklarla, torunlarınla tartışmaya girmemeye dikkat etmeliyiz.
“Gün bu gündür” diyerek kitap ve gazete okumaya, TV de ki güzel programları seyrederek internete mailler gönderip alarak, sosyal ağlara girerek ve dostlarımıza telefon ederek sohbet etmeliyiz.
Hayatta acılar ve üzüntülerle hep karşılaşılır, onlarla ilgili problemleri fazlaca dile getirmeyip azaltmaya çalışmalıyız.
Eğer birisi size, “Artık hiç bir işe yaramıyorsunuz” derse duymamazlıktan gel, bunu hiç dert etme. Sende kendi dünyanda sana göre önemli bir şeyler yapmışındır, önemli olan bunu senin hissetmendir.